Ο Όλυμπος υψώνεται μπροστά στα μάτια των Δολιχαίων, με τις κορυφές, τα σύννεφα και τις καταιγίδες του να γίνονται κομμάτι της ζωής και της πίστης τους.

Οι κεραυνοί θεωρούνταν σημάδια του Δία, ενισχύοντας τον ιερό χαρακτήρα του τοπίου και τη βαθιά σύνδεση ανθρώπου και φύσης.

Στην καρδιά της Περραιβίας, στις παρυφές του Ολύμπου, η Δολίχη ζούσε μέσα σε έναν κόσμο όπου ο μύθος, η θρησκεία και η καθημερινότητα ήταν ένα. Εδώ λατρεύτηκαν θεότητες όπως η Αφροδίτη, σύμβολο ελπίδας και ισορροπίας, αλλά και ο Ηρακλής Κυναγίδας, προστάτης των νέων, της δύναμης και της ανδρείας.

Το ιερό του Ηρακλή αποτέλεσε τόπο λατρείας και κέντρο κοινωνικής και πολιτικής ζωής.

Από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, ο Όλυμπος, και ως Εθνικός Δρυμός πλέον, δεσπόζει στο ίδιο σημείο ορίζοντας την ταυτότητα της περιοχής. Σε αυτόν τον τόπο ο χρόνος ένωσε θεούς και ανθρώπους.